Wat een week ... CD

DWIKI DHARMAWAN - Pasar Klewer (2016)

Indonesisch als rode draad ...

... waar een ongelooflijke hoeveelheid jazzstijlen omheen is gevlochten. Die variatie maakt het dubbelalbum 'Pasar Klewer' van de Indonesische pianist Dwiki Dharmawan zo boeiend en zorgt ervoor dat er na 1000 draaibeurten nog geen verveling zal gaan optreden.  
Dharmawan is een loot aan de Indonesische progressieve jazz boom waar o.a. ook Simak Dialog en de gitaristen Tesla Manaf en Dewa Budjana toe behoren. Kenmerk is dat zij, ieder op eigen wijze, jazz elementen verrijken met Aziatische invloeden waardoor de muziek altijd oriëntaals aandoet.
Op dit album
wordt Indonesische progressieve jazz op avontuurlijke wijze knap geïntegreerd met (westerse) progrock. Dit komt vooral tot uiting in de twee uitvoeringen (instrumentaal en vocaal) van Robert Wyatt’s 'Forest' en ook in 'London in June', waarbij men in het intro zelfs een fragment van Soft Machine's 'The Moon in June' heeft geleend (zonder verwijzing naar de componist!).
'Pasar Klewer' bevat een elftal aan gevarieerde jazzcomposities waarvan enkele uiterst complex zijn en andere traditioneel klinken en een oase van rust zijn. De liefhebber van oriëntaalse prog(jazz)rock zal genieten van dit album van Dwiki Dharmawan en een keur aan fantastische instrumentalisten. Henk Vermeulen (wat een week 02)

Wat een week ... CD

NUCLEARTE - Endo (2016)

Interessante maar vreemde ...

... muziek laat het Italiaanse viertal Nuclearte horen op het derde album 'Endo'. Aangezien we voor de duiding altijd op zoek zijn naar etiketten plak ik er maar de sticker 'progressieve world music' op.
Wat we horen is door de stem van zangeres Ramya gedomineerde etnische prog, Deze Italiaanse zingt in een taal die mij niet bekend is, wellicht zelfs een eigen taal is. Het geheel doet Oosters aan maar toch ook weer niet. De prachtige keyboards - het album is toch al gezegend met een uitstekend geluid - en de dance-achtige ritmes doorbreken die Oosterse associatie echter met enige regelmaat. Waardoor ik op een aantrekkelijke manier op het verkeerde been wordt gezet. Opener 'Argla' is werkelijk wonderschoon. Maar dat geldt ook voor 'Al Akay' en 'Ater Tumti'. Ach eigenlijk geldt het voor alle tien tracks. 
'Endo' is een verrassende en sterke release van Black Widow Records. Als het album iets eerder ontvangen zou zijn, zou het wellicht een kans hebben gemaakt op plaatsing in de Eindejaarslijst 2016. Harry de Vries (wat een week 01)

CC Grand - Birds (2016)

Label: CCGrand
Bandsite:
www.ccgrand.com
Running Time:
45:35

Reviewer: Harry 'JoJo' de Vries
Score: 
(out of 5 JoJo's)


De Vlaardingse band CC Grand maakt naar eigen zeggen Americana met een pop- en soulrandje en timmert al een aantal jaren live aan de weg. Ik heb dit 5-tal een aantal keren live mogen aanschouwen en dat beviel mij uitstekend. Lukt het de band om het aanstekelijke live enthousiasme ook via studio-opnames over te brengen?
Dit 11-track album trapt af met het country georiënteerde en sterke 'Hold It' dat gemakkelijk in het gehoor ligt. Wat direct opvalt is het uitstekende geluid, de goede stem van Corvin Silvester, de lekkere baslijnen van Remus Aussen en het ronkende orgeltje van Gerben Lodder dat wat mij betreft, ook in de overige tracks, wel wat prominenter in de mix had mogen staan. Wat volgt is direct een hoogtepunt van het album: het ingetogen beginnende maar zich al snel via een lekker themaatje en refrein opbouwende 'Rich Man', aan het eind versierd met een spannende gitaarsolo van Silvester.
'Lies' is ook al zo'n nummer dat aanzet tot meezingen. In de wat meer up-tempo nummers doet de muziek mij soms denken aan Bruce Springsteen maar dan wel in de 'light' versie.
Daarna zakt het album tijdelijk wat in met het tekstueel zoetsappige maar bluesy 'Everything', het al te gemakkelijke 'Chasing Changes' en het eendimensionale met een lullig pianothemaatje 'gezegende' niemendalletje 'Kiss Me'. Gelukkig herpakt de band zich met het slepende titelnummer waarin een prima saxsolo te horen is van Dick Ronteltap. En men is weer helemaal terug met 'Saddle' dat een lekkere groove kent en een geweldige gitaarsolo van Silvester bevat. Het album werkt naar het einde toe met de ballad 'Light Your Hearts', het intrigerende 'All There Ever Was' en het donkere 'Closing Time'. 
Alles overziende beweegt de band zich toch vooral in het popidioom. Ik vind de Americana ingrediënten wat aan de magere kant en had eerlijk gezegd liever meer invloed willen horen van Americana's als Richmond Fontaine of Phosphoresecent. Desondanks heeft CC Grand met 'Birds' met hoorbaar plezier een afwisselend debuutalbum afgeleverd dat een prima kennismaking biedt met de kwaliteiten van de band. Op weg naar een vervolg zou ik willen zeggen! Harry de Vries (01-2017)

Discography:
Birds (2016)

Personnel:
Corvin Silvester - lead vocals, electric guitar
Rutger van Houwelingen - acoustic guitar, backing vocals
Stefan Bakker - drums
Remus Aussen - bass guitar
Gerben Lodder - keyboards, backing vocals
Guests:
Dick Ronteltap - saxophone, backing vocals
Anna Hoekstra - backing vocals

THE INEVITABLE EDITOR'S ORGASM 2016
Prog Top 10 Harry de Vries


01 MARILLION - F.E.A.R. FUCK EVERYONE AND RUN 
Een band compositorisch, tekstueel, muziektechnisch op dreef met politiek statement

02 KING CRIMSON - Radical Action (To unseat the hold of the ...)
King Crimson re-imagined. Wat een hoog niveau!
03 RIVERSIDE - The Eye of the Soundscape
Album met Ambient Prog dat de Polen altijd al wilden maken.
04 KANSAS - The Prelude Implicit 
Indrukwekkende, stevige comeback. Geen zwak moment te bekennen.
05 RIVAL SONS - Hollow Bones
Holy moses, dat komt binnen. Combi van Led Zeppelin, Black Sabbath en Faith No More.
06 VAN DER GRAAF GENERATOR - Do Not Disturb
Hammill, Banton en Evans in topvorm. Ga aub. nog een paar albums door!
07 ULVER - Atgclvlsscap
Niet in een hokje te vangen, nu weer verrassend met avant-gardistische ambient.
08
TODD TOBIAS - Gila Man
Een psychedelische sci-fi western, een filmische piekervaring.
09 MOTORPSYCHO - Here Be Monsters

Band die zichzelf steeds opnieuw uitvindt: psychedelischer dan ooit.
10 THE JELLY JAM - Prophet Profit
Moddervette basis, riffende gitaren, lekkere keyboards maken stevige progrock.

Net buiten de progboot maar met een eervolle vermelding:
 
Spirits Burning & Clearlight - The Roadmap In Your Head /Robert-Jan Stips - Plays Supersister/Opeth - Sorceress


Non-Prog Top 10 Harry de Vries 



01 DAVID BOWIE - BLACKSTAR
Met de dood in de ogen gemaakt meesterwerk. Het wachten is op Whitestar

02 RADIOHEAD - A Moon Shaped Pool
Imponerende prestatie, een voor anderen onhaalbaar hoog niveau met veel emotie.
03 THE K FELLOWSHIP - Before the Dawn
Kate Bush met een indrukwekkende live trilogie. Op alle fronten briljant.
04 NICK CAVE & THE BAD SEEDS - Skeleton Tree 

Hartverscheurend document bij de dood van zijn zoon.   
05 LUCINDA WILLIAMS - Ghost of Highway 20
Ingetogen country-rock met prachtig gitaarwerk en natuurlijk 'Faith and Grace'.
05 SANTANA - Live at the House of Blues
Reincarnatie van een van de eerste bezettingen ongelooflijk op dreef. 

07 JACK WHITE - Acoustic Recordings 1998-2016
De akoestische uitvoeringen voegen iets toe aan de originelen. Heerlijk album.
08 WILCO - Schmilco
Niet hun beste maar ook nu weer sterke songs met een experimentele touch.
09 BONNIE RAITT - Dig In Deep
Na zwakkere albums nu weer volledig op niveau, gesteund door een prima band.
10 NEIL YOUNG & PROMISE OF THE REAL - Earth
Vreemde snuiter Young ramt er weer op los, nu wel zonder Crazy Horse.


                  Prog Top 10 Henk Vermeulen


01  MARILLION - F.E.A.R FUCK EVERYONE AND RUN
Gevoelige aanklacht tegen vervreemdende Westerse maatschappij

02 GOAT - Requiem
Uiterst originele integratie van Andes-roots en psychedelica.
03 ULVER - Atglvlsscap
Betoverende en bovenal Ulveriaanse geluidscollages.
04 MOTORPSYCHO - Here Be Monsters 
Zo ingetogen klonk een Motorpsycho-album nog nooit. 
05 THE AMAZING - Ambulance 
Tijdloos wegzweven in dromerige compositie.
06 ALCEST - Kodama 
Intelligente integratie van shoegaze en blackmetal. 
07 WOLF PEOPLE - Ruins
Verborgen psychedelica in folk, hard rock en progrock. 
08 SIVERT HOYEM - Lioness
Hartverwarmende stem in ijzingwekkende klanken. 
09 RYLEY WALKER - Goldens Sings That Have Been Sung
Sterk acid-folk album, net als haar voorganger.
10 NIGHT BEATS - Who Sold My Generation? 
Aanstekelijke psychedelische garage-rock.  

Net buiten de progboot maar met een eervolle vermelding: 
King Gizard & The Lizard Wizard- Nonagon Infinity /Thee O Sees - Live in San Francisco/Yeasayer -Amen & Goodbye/Radiohead - A Moon Shaped Pool/Psychic Ils - Inner Journey Out


 Non-Prog Top 10 Henk Vermeulen


01 NICK CAVE & THE BAD SEEDS - SKELETON TREE
Ondraaglijke existentiele ellende als bron van schoonheid.

02 SIMO - Let Love Show The Way
Fenomenale en energieke tijdloze blues-rock.  
03 THE RIDES - Pierced Arrow
Uitstekende tweede blues-rock album van deze Stills-band.  
04 DRIVE-BY-TRUCKERS - American Band 
Anti-Amerikaanse teksten vervlochten met Amerikaanse klanken.
05 DINOSAUR JR. - Give A Glimpse Of What Yer Not 
Snijdende en verbijsterende gitaarsolo's in sterke rocksongs.
06 OKKERVIL RIVER - Away
Afscheidsalbum: Okkervil River vlamt nog een keer.
07 RICHMOND FONTAINE - You Can't Go Back If There's Nothing To Go Back To

Droevig maar teder afscheid van prachtige Americana band.
08 RICK ROBINSON - Flux
Onvervalste gitaarrock van briljant gitarist en sfeervol zanger.
09 NEIL YOUNG - Earth
Een origineel Young-album met een boodschap.
10 LEONARD COHEN - You Want It Darker
Ontroerende aankondiging van afscheid door groot poëet.

Wat een week ... CD

PINK FLOYD - Cre/ation (2016)

Voor wie  ...

... de prachtige box 'Pink Floyd The Early Years 1967-1972' te duur is - Ꞓ500 is nogal een bedrag - is er de begeleidende dubbelaar 'Cre/ation' met 27 tracks met bijzondere opnamen en remixen.
Ook dit kleinood is, zoals te doen gebruikelijk bij Pink Floyd, mooi vormgegeven. Bij zowel de box als 'Cre/ation' gaan de complimenten uit naar Aubrey Powell (Hypgnosis), Andy Jackson (technicus) en de hoeder van de bandhistorie Nick Mason. Zij hebben met veel geduld alles beluisterd en het beste er uitgefilterd. En dat is niet mis. Naast uitstekende remixen van o.a. 'Matilda Mother' en 'Jugband Blues' staat er een goede opname van 'Embryo' op uit het VPRO-programma Picnic en allerlei interessante opnames van BBC Radio Sessions. 
De parels zijn voor mij een banduitvoering, dus zonder orkest en koor, van 'Atom Heart Mother' live in Montreux uit 1971, een prachtige 2016 remix van 'Childhood's End' (kippenvel!) en 'Nothing Part 14'. Een studie van 'Echoes', de legendarische track waarbij de diverse voorlopers werktitels hadden als  'Nothing', 'The Son of Nothing' en 'The Return of the Son of Nothing'. 
Zelfs deze dubbelaar is al een terechte en imponerende vastlegging van een deel van de historie van deze belangrijke band. Laat staan de box. En dan zitten we pas in 1972. Dat gaat nog een hoop geld kosten ... Harry de Vries (wat een week 41)

Wat een week ... CD

GREG LAKE - Retrospective (1997)

Wat een vreemd gevoel  ...

... hoe vaak hebben wij in de vriendenkring de naam 'EMERSON, LAKE and PALMER' wel niet uitgesproken en dat je je nu realiseert dat zowel Keith Emerson als Greg Lake er niet meer zijn. Hoewel Greg Lake pas een paar dagen terug is gestorven weet ik nu al dat ik er nooit aan zal wennen. De muziek die mij zo vertrouwd is lijkt nu, na hun verscheiden, ook anders te klinken. Dat zegt uiteraard iets over mijn emotie.
'The Greg Lake Retrospective' heb ik altijd een prima dubbelaar gevonden omdat zowel zijn werk met King Crimson, ELP, Emerson, Lake & Powell als solo er op zijn samengebracht. En dan valt natuurlijk niet alleen die immense stem op maar ook de prachtige composities die (mede) op zijn naam staan zoals 'From the Beginning', 'Take a Pebble', '21st Century Schizoid Man' en ga zo maar door. En laten we ook niet vergeten dat Lake bijna alles van ELP produceerde en dat geluid was altijd perfect.
Er is een groot artiest verloren gegaan. Alweer. Ik hoef het rijtje van te vroeg gestorven helden niet op te noemen. 'Retrospective' was een prachtig eerbetoon tijdens zijn leven en ook nu bij zijn dood. De concerten die ik van ELP bijwoonde staan op mijn netvlies gebrand. Samen met alle muziek zorgt dat er voor dat de herinnering levendig blijft. Harry de Vries (wat een week 40)

Wat een week ... CD

SPIRITS BURNING & CLEARLIGHT -
The Roadmap in Your Head (2016)


Een weldadige reis 
...

... met als etappeplaatsen space rock, jazz, ambient en folk. Dat is wat het collectief Spirits Burning onder leiding van Don Falcone, aangevuld met Cyrille Verdeaux van Clearlight laat horen op 'The Roadmap in Your Head'. Voorts zijn er, naast 35 anderen die meewerken, veel muzikanten uit de Gong context actief zoals Steve Hillage, Didier Malherbe, Mike Howlett, Theo Travis en Daevid Allen. Dit werkstuk is dan ook een saluut aan deze helaas overleden tovenaar.
Weldadig schreef ik, avontuurlijk, spannend en ontspannend kan ik er aan toevoegen. Voornamelijk instrumentaal, behalve 'Roadmaps (the Other Way)' dat door Allen wordt gezongen. En een mooie, heldere produktie. Veertien heerlijke tracks met als uitschieters het met een aanstekelijke sequence opgezette 'Sun Sculptor & The Electrobilities', het jazzy 'The Birth of Belief' en het met prachtige Mellotron strepen doordrenkte 'Black Squirrel at the Root of the Staircase'.

Een prachtige verrassing dit album. Bij produkties met veel ingevlogen muzikanten wordt het vaak rommelig en onsamenhangend. Dat is hier geenszins het geval. Alle verschillende stijlen zijn hier door een blender gehaald waardoor het in alle naden en voegen integraal de sfeer ademt van de broederschap die 'space rock' heet. Harry de Vries (wat een week 39)

Neal Morse Band - Alive Again (2016)

Label: Radiant/Metal Blade
Bandsite:
www.nealmorse.com
Running Time: 146:02
Reviewer: Henk Vermeulen
Score: 
(out of 5 JoJo's)


Progrockreus Neal Morse was mede-oprichter van Spock’s Beard en één van de initiatiefnemers van de superband Transatlantic, samen met andere grootheden als Roine Stolt (Flower Kings), Mike Portnoy (Dream Theater) en Pete Trewavas (Marillion). Waar Morse speelt is altijd sprake van een hoog gehalte aan instrumentaal vakmanschap, knappe vocale harmonieën, krachtige bij vlagen theatrale leadzang en vooral veel bombast! Deze ingrediënten maken dat zijn muziek als het prototype van moderne symfonische progrock beschouwd zou kunnen worden. Zijn projecten worden geadoreerd door de 'die-hard' symfo liefhebber en in dezelfde mate, zo niet meer, gehaat door diegenen die allergisch zijn voor dit genre. De genoemde ingrediënten, vaak vorm gegeven in mega lange composities zijn volop aanwezig op 'Alive Again'.
Het album (2CD + DVD) is een liveregistratie van een concert dat Neal Morse met zijn Band gaf op 6 maart 2015 in de Boerderij te Zoetermeer. Naast de introductie bevat het 15 tracks waarvan de langste, de titelsong, ruim 34 minuten in beslag neemt. Ik heb het album een aantal keren beluisterd en wederom kom ik tot de volgende conclusie: fenomenale instrumentbeheersing door zijn bandleden, bij vlagen mooie samenzang, tedere melodieën en complexe composities maar de muziek krijgt mij maar niet te pakken! De oorzaak ligt zeker niet in de bevlogenheid waarmee Morse met zijn theatrale stem zijn Heiland bezingt, dat is zijn goed recht. Nee, het is het gebrek aan een herkenbare, spannende opbouw van de composities en het veelvuldige gebruik en uitvergroten van clichés uit de progrock geschiedenis. De 15 afzonderlijke tracks zouden net zo goed als onderdelen beschouwd kunnen worden van één tweeënhalf uur durende compositie. In die denkbare megacompositie zijn bovendien muzikale fragmenten te horen die te vaak de vraag doen rijzen ”waar en wanneer heb ik dit toch eerder gehoord?"
Passie, variatie en instrumentbeheersing zijn belangrijke onderdelen van kwaliteitsmuziek maar die moeten wel dienstbaar zijn aan de composities. E
venals aan originaliteit ontbreekt het daaraan in het werk van Neal Morse te vaak. Ik ben mij er van bewust dat ik met deze overtuiging vele Morse liefhebbers tegen de haren in strijk. Het enthousiasme van het publiek getuigt daar van. De man is dus kennelijk in staat om in ieder geval zijn fans een ongelooflijke avond te bezorgen. Dat is ook een kwaliteit. Henk Vermeulen (11-2016)

Personnel:  
Neal Morse - vocals, keys, guitar 
Mike Portnoy - drums, vocals 
Randy George - bass, bass pedals, vocals 
Bill Hubauer - keyboards, guitar, clarinet, sax, vocals 
Eric Gillette - lead guitar, vocals
 

Discography Neal Morse Band:
The Grand Experiment (2015)
Alive Again (2016) 

The Similitude of a Dream (2016)